Daha ilk mektebe gittiğim zamanlar, şimdi rahmetli oldu beni çok seven bir öğretmenim var idi. Mirasını muhakkak bana bırakmayı pek isterdi. O zamanlar küçüktüm. Miras işleri nasıl halledilir öğrenememiştim henüz. Neyse, uzatmayalım. Rahmetli şöyle demiş idi:
Mametçiğim, küçümenim. Konuşmayı pek seviyorsun. Tatlı dillisin, güler yüzlüsün. Gönül almayı öğrenmişsin. Amma, çok konuşuyorsun. Çok laf yalansız olmaz!
Hayatın boyunca şunu unutma:
Büyük adam olmak için, yalan söylememelisin.
Büyük yalanlar söylersen, küçük adam olursun.
Büyük mevkilere gelirsen bazen yalan söyleyebilirsin.
Küçük adam olup, büyük mevkiilere gelirsen hep yalan söylemelisin.
Ne olacağını sen belirleyeceksin. Ama unutma, yalan söylemek zorunda kalırsan, sürekli gözlerini kırpıştırmadan, karşıya bakmalısın. Gözlerini kocaman kocaman açmalısın.
Yaa, böyle demiş idi rahmetli. Hatırlayınca yine taaccüb ettim!
Youtube adresi:
http://www.youtube.com/watch?v=xcKwexirzcM
Günlükte adı geçen kişi ve olaylar tamamen hayal ürünü olup, gerçek kişi ve kurumlarla benzerliği sadece tesadüften ibarettir.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder